นักสะสม
posted on 11 Jul 2009 16:09 by rednary
สามวันนี้ฉันมีสมญาที่ถูกตั้งใหม่ว่า “นักสะสม”
ฉันสะสมความกังวลใจไว้หลายเรื่อง
เหมือนมีความเชื่อพื้นฐานลึกๆว่า
ตนเองคงต้องทำอะไรผิดพลาดได้ตลอดเวลา
ฉันฝันถึงความกังวลเหล่านั้น
ความสัมพันธ์ งานนี้ งานนั้น งานนู้น งานโน้น ...ฝันห่วงแม้กระทั่งแมว
ฝันว่าตนเองทำชีวิตที่บอบบางให้แตกหัก
ฝันว่าชีวิตอื่นที่รายล้อมเรา เราดูแลเขา เราทำได้ไม่ดีพอ
วันนี้ฉันไปส่งทักขิณีผมทองนางหนึ่งขึ้นเครื่องบิน
เธอมาบรรยายอย่างทางการในฐานะผู้เชียวชาญเฉพาะด้าน conflict study
เธอผ่านการผจญภัยในพื้นที่เสี่ยงภัยมามากมาย
ผู้หญิงแกร่ง ผู้หญิงเก่งที่ร่าเริง สดใส
ตอบรับโลกด้วยท่าทีเปี่ยมไมตรีจิตคนนั้น
ผู้หญิงที่ทุ่มพลังชีวิตที่มีทั้งหมดลงไปในงาน
งานที่วางอยู่บนมวลมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความทุกข์บนโลกใบนี้
ฉันคงไม่ใช่นักวิชาการที่ดี
มากเท่ากับการเป็นมนุษย์ที่ดี
ตลอดทาง ฟังเรื่องเล่าประสบการณ์ทำงานของเธอ
ฉันถามไถ่ ไล่ไปจนถึงชีวิตเธอจนได้
เมื่อฉันเผยจุดอ่อนของตนเอง โดยไม่ได้วางแผนเพื่ออะไร
เธอเผยความเปราะบางของเธอออกมา
“ฉันซ่อนมันเอาไว้” เธอบอกกับฉัน ถึงความอ่อนแอทางกาย เธอบอกเธอรับไม่ได้ที่จะแสดงให้คนอื่นรับรู้
(แล้วความอ่อนแอทางใจอีกละ?)
“คุณก็เป็นมนุษย์ ทำไมต้องปกป้องคนทุกคนตลอดเวลา” ฉันถาม
ตั้งแต่สามสิบนาทีแรก ตอนที่เธอบรรยายและตอบคำถาม
ฉันเห็นสิ่งที่เรียกว่า เมตตา ฉันเห็นสิ่งที่เรียกว่า ความรัก
น่าเสียดาย ด้วยท่าทีบุคลิกของเธอ
น้อยคนที่จะมองเห็นเหมือนฉัน แม้คนที่เห็นเธอมานานหลายปี
“สนามวิจัยของคุณ ช่างเหมือนสนามรบ” ฉันวิจารณ์
เมื่อฉันถามเธอว่าจะมีช่วงเวลาที่กันไว้พักผ่อนบ้างไหมในวันนี้
เธอผู้เพิ่งเล็คเชอร์บนรถเรื่อง body languageเปลี่ยนท่าทางเป็นกอดอก พูดจากึ่งๆตอบรับ พร้อมกับจาระไนงานต่างๆมากมายต่อเนื่องยาว
มีแนวโน้มว่า เธอคงขึ้นบัญชีดำฉัน
บัญชีชื่อคนที่เธอไม่อยากเจอในคราวหน้า
ฉันคงเป็นนักบริหารสายสัมพันธ์ไม่เก่ง
หวานจี๋จ๋า เอาใจใครไม่ถนัด
แต่ฉันสามารถเป็นเพื่อน สำหรับคนที่ต้องการเพื่อน
ทักขิณีผมทองคนนั้น
ฉันถามเธอถึงความเลวร้ายที่เธอไปพบเจอมาว่ามันทำให้เธอรู้สึกเศร้า
เจ็บปวดมากไหม
เธอผู้พูดบ่อยเรื่องความรับผิดชอบต่อผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับชีวิตอื่น
บอกฉันว่า เธอรับเรื่องราวความทุกข์นั้นเข้ามาไว้ในตัว เธอเจ็บปวด เพราะเธอเปิดใจรับผู้คน หลายๆครั้งเธอฝันร้าย
ฉันเล่าเรื่องนี้ให้เธอผู้พาแมวมาสู่บ้าน
เธอบอกว่า “พวกนักสะสมเหมือนกัน”
เขียนเล่ามาตั้งนาน เริ่มสงสัยแล้วว่า
ทำไมเหมียวสองตัวนั้นยังไม่ร้องกินนมอีกละ?
บางคนอาจจะสะสมมานาน ส่วนบางคนก็อาจจะเป็นมือใหม่ เลยไม่มีอะไรให้คับใจมากนัก
แต่ท้ายที่สุดผมก็ยังคิดว่าพวก "นักสะสม" ทั้งหลาย ควรจะหาโอกาสระบายมันออกมาบ้างนะครับ
#1 By Clepsydra:: on 2009-07-11 18:37