Red Nary

ครึ่งค่อนหลังปีนี้  ฉันมีแผนการอะไรมากมาย

ฉันเรียกมันว่าแผนสร้างทาง

เริ่มบุกเบิกพื้นที่การทำงานให้กับตนเอง  และมีภาระความรับผิดชอบที่ได้รับมอบหมายมาหลายเรื่อง

สัญญาใจเก่าๆที่ติดค้างกับพื้นที่  อยากจะเริ่มจ่ายคืน

 

เริ่มเหนื่อยรอบใหม่   ทั้งที่ผ่านมามองไม่เห็นดอกผลชัดเจนก็ยังเรียกได้ว่าเหนื่อย

วันนี้เริ่มชีวิตช้าๆ  มองมาที่ตนเอง  เห็นอุปสรรคบางอย่างของใจตน

เราไม่ก้าวข้ามเรื่องเล็กๆน้อยๆ  ไม่ให้อภัย

ทกอย่างมันก็จะหมักหมมกองไว้ที่ใจ

สิ่งที่คาดหวัง กับสิ่งที่เป็นจริง  ไม่ตรงกัน

 

เมตตา...สำคัญนักหนา

เมตตาตนเอง  เมตตาคนอื่น

ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมโลก ทุกคนมีกิเลส ตัณหา อัตตา

คนไม่รู้ คือ  คนหลง

 

ถ้าเราสร้างสะพานในใจ  ก้าวข้ามบางสิ่งบางอย่างในใจไม่สำเร็จ

สะพานสู่โลกภายนอก

และงานที่อยากสร้างให้เป็นสะพานสู่ความเข้าใจก็จะไม่สำเร็จ

เมื่อนึกได้อย่างนี้  ก็ดีใจ

อาจะต้องมีวินัยกับการปฏิบัติธรรมมากขึ้น

ปฏิบัติทำ เพื่อฝึกปฏิบัติใจ

 

 

 

การดูแลตนเอง

เป็นเงื่อนไขหลัก  เงื่อนไขสำคัญของการมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด

ถ้าดูแลตนเองไม่ดี  ก็ดูแลคนอื่นไม่ได้

ถ้าดูแลตนเองไม่ดี  คนที่อยู่ใกล้ไยไม่ลำบากลำบนไปด้วย

ถ้าดูแลตนเองไม่ได้  ก็ไม่ต้องแส่หาใครมาดูแล ถ้าไม่อยากมีหนี้สินติดพันใจ

 

เราเป็นคนเชื่อว่าคนเราคบกันอย่างน้อยต้องมีศีล ศรัทธาเสมอกัน

ความแตกต่างเป็นแรงดึงดูด ความแตกต่างเป็นการเรียนรู้

แต่หลักศรัทธาที่ยึดถือ มุมมองต่อโลกที่ยึดมั่นต้องไม่แตกต่างกันนัก

เราจึงเลือกคนที่ตั้งใจขัดเกลาตนเองเป็นคู่ชีวิต

 

ความสัมพันธ์แบบขัดเกลาตนเองมีข้อดีประการหนึ่ง

เมื่อถึงจุดที่ไม่ลงรอยของความสัมพันธ์ เราทั้งคู่จะไม่โทษใคร

เราทั้งคู่มีหน้าที่ดูแลตนเอง

และเราทั้งคู่มีหน้าที่ทำงานกับตนเอง

ทำงานกับข้อจำกัดของตนเองในเรื่องนี้

 

ไม่มีใครผิด

มีแต่ข้อจำกัด

ไม่มีใครถูก

แค่ บิงโก...เรื่องนีคุณโชคดีที่ไม่มีอุปสรรค  ก็เท่านั้นเอง

 

เมื่อวานขณะนั่งเม้าซี่อ้วนๆอยู่ที่บ้านของเพื่อนบ้าน

ทราบข่าวว่าเพื่อนบ้านเพื่อนบ้านเพิ่งมีแขกต่างถิ่นแวะมาเยี่ยมเยียน

แขกต่างถิ่นของเพื่อนนั้นเคยเป็นอาคันตุกะใจในของเราหลายๆปีมาแล้ว

เพื่อนไม่รู้  เราไม่ได้บอก  และไม่คิดอยากบอกใคร

ความกลัวกังวลเกิดขึ้นอีกครั้ง  กลัวจะพบเจออีกครั้ง

โลกมันกลม และ แคบคับปานนั้น..   เรื่องราวลับเร้นเผยโฉมหน้าก่อกวนใจเราอีกครั้ง

 

ก่อนออกจากบ้านเพื่อน ถูกบังคับหักคอเอาหนังเรื่อง Legally Blonde ออกจากมือไป

และยัดหนังเรื่องหนึ่งใส่มอมาแทน Solaris หนังในรูปแนววิทยาศาสตร์

ดูไปออกแนวไซไฟ จิตๆ

ดูไปได้ครึ่งเรื่อง  เห็นแต่ความรู้สึกติดค้าง โลกในอดีตที่ติดค้างของตัวละคร ความรู้สึกผิด

อีกครั้งที่รู้สึกว่าถูกพีจักรวาลเล่นตลก

 

ด้วยการสะกิดสะเกาเพิ่มเติมจากคนใกล้ชิด

"เราอยากเห็นพี่มีความสุข" น้องรักบอก เธอบอกไม่อยากเห็นเราตกร่องและหนีไปตลอดชีวิต

ประกอบกับความกังวลของเธอในความทุกข์ของเรา ที่บางเรื่องก็ยังไม่เกิด

เธอตกใจเมื่อเราเปิดพื้นที่รับฟังเรื่องราวลึก ลับ เร้น เปิดพื้นที่ให้ใครอื่นใกล้ชิด

เธอบอกเธอเห็นความทุกข์ และกลัวว่ามนุษย์เหล่านี้คุยกับเรา ถ้าเขาผิดหวังจากเรื่องของเขา

ก็จะโทษเราในฐานะที่ปรึกษา  เราก็จะทุกข์  โทษตัวเองอีก

 

เรารู้  เรารับถึงความหวังดี

งานนี้  เราได้ระมัดระวังมากขึ้น

รับฟังโดยไม่พยายามแก้ปัญหา ...คำสอนของครูณัฐ

เราแต่เป็นพื้นที่เพิ่มกระตุ้น "ตัวรู้" ช่วยให้สติ ให้กำลังใจพวกเขาเทานั้น

 

 ส่วนเรื่องเก่าของเรา ก็เป็นโจทย์ที่ต้องทำงานต่อไป